Velmont - Odin Hørthe Omdal

Då eg kom heim sa Pappa at netsida mi hadde vorte mindre interessant, meir for spesielt interesserte. Eller noko slikt. (...)

No er eg ganske sikker på at omtrent ingen lurar på kvar eg hev vore og gjort i det siste. Men eg skal fortelja um det lell. (...)

Ein slitsam togtur til Oslo i dag. Eg såg for det meste Anime-serier og jobba so smått på eit skuleprosjekt. Traff på Marius (!), henta STK1000-boki på Ping og drog til Kringsjå. So kom eg på det; sakkan, eg gløymde dei hekkans nyklane heime på badet i Stavanger.

Plutseleg ein dag fekk eg ei diger pakka i posthólet mitt. Eg var på veg til Universitetet og dokumenterte denne flote hendinga.

Dei siste dagane hev rast forbi. Men likevel hev dei vore ekstremt lange. Eg var på skrivarstova heile helgi, det var landsstyremøte i NMU – so frå tidleg morgon til seint på kveld var eg aktiv. Eg hugsar nesten ikkje kva eg hev gjort fyrr den helgi, av di ho hev vore so lang og tek so stor plass i hovudet mitt nett no. Likevel kjenner eg store endringar er på veg – eg skal prøva hardt å utvikla med dei neste månadene. Denne ekstreme jobbingi mi hev av ein rar grunn fengje meg til å tenkja meir att!

Eg tok t-banen til Kringsjå, ingen nyklar. Uff, eg hev lagt dei igjen ein plass. So eg vart lei meg og såg på klokka, 00:30. Tok siste t-bane attende til Ping. Der sat Morten og Erik framleis, og no sit eg her med dei. Klokka 02:30. Fyrste skuledag gjekk greitt, men det hev vore lite soving i det seinare. Eg veit endå ikkje kva eg skal imorgon, anna enn at det vert mykje og stress. Elles hev eg Universitas-jobben på topp.

No er eg nett ferdig med boka eg las; The Litte White Horse, og hev dimed ikkje noko å gjera på bussen/t-banen lengre. Dimed kann eg skriva. I går hang eg med Espen, me stakk på joleverkstad med SmiO. Eg fekk ikkje noko ut av det då – laga berre peparkaker og marsipan som eg la att. Men moro var det, og sers hyggeleg.

Wohoo! Eg hev snakka til fleire i blokka mi! Rektig nok berre «Good night» med svar attende; men det var jo noko. Eg kjenner meg eitt hakk mindre totalt åleine på denne plassen, Bjerke Studentheim.

I går natt fekk eg vita at det faktisk bur nokon ved sidan av hybelen min. Eg la meg kl. 3 (sat oppe og hacka på Stavanger Casting, starta på botn. No med mitt eige rammeverk!) og då høyrde eg høgt og klårt stemmar i det andre rommet. Dei snakka høgt, og smalt med dørene, men i natt var det verre.

Når eg skal til Blindern tek eg buss fyrste etappe. Etter det trikk og så beina. Eg brukar beina på veg opp til bussen óg – slik eg nett gjorde for nokon minutt sidan. Det er ein herleg dag i dag. Sola skin og eg såg ei lita jente som absolutt skulle over gjerdet til bedet mdan foreldra hennar absolutt ville gå vidare og babla til ho på arabisk eller noko. Det fekk meg til å smila. Bredt.