Velmont - Odin Hørthe Omdal

Eteuvanane mine når nye botnpunkt. For det er det det er (sic); eteuvanar.Etevanar hev eg ikkje. Nada. Finst ikkje. Det einaste ein kanskje kann kalla ei vane er det å ikkje eta. Off-off. Uvanar.

Wow! Berre, wow! Eg kan ikkje ordleggja meg betre enn dei som ikkje kan ordleggja seg. Byter det ut med store augo, måpande munn og stadig gjentakande positive, enkle og overraska ord. Ingar Arnøy er så helt. No er han ikkje den store altoppslukande helten, men når det kjem til målsak, å hava dritgode foredrag og ikkje minst det å engasjera, så er han superhelt.

I går natt fekk eg vita at det faktisk bur nokon ved sidan av hybelen min. Eg la meg kl. 3 (sat oppe og hacka på Stavanger Casting, starta på botn. No med mitt eige rammeverk!) og då høyrde eg høgt og klårt stemmar i det andre rommet. Dei snakka høgt, og smalt med dørene, men i natt var det verre.

Alle på busstoppet høyrer på musikk. Då kan eg gå fram og tilbake og syngja utan at dei tri med-ungdomane mine trur eg eg gal. (...)

Det er dritkaldt når eg står på Sinsen t-bane og ventar på banen. Dritkaldt. Hekkan, eg trudde det var Stavanger som var gufset med vind og greier. Her er det dritkaldt, pluss vind! Brrr. (...)

For nokre dagar sidan var eg på toget til Oslo (frå Høybråten). Eg fekk ein telefon frå Norsk Esperantoungdom (NJE). (...)

Phew! Jammen bra eg fann ut eg skulle koma tidleg åt flyplassen i dag! Ikkje berre tidleg, men ekstremt tidleg. Ein time før avreise. Då eg kom opp i reise-hallen var eg møtt av eit horribelt syn; endelause køar foran sikringssjekken. Sjølv med mi ekstremt gode tid vart eg forferda. Tenk om eg berre hadde hatt mi normale, dårlege tid!

Å vakna før vekkjeklokka ringjer er spesielt. Når det skjer ein gong er det moro, når det skjer heile tida byrjer ein forstå kor kul kroppen kan vera når han fungerer. Tøft.

(Forresten fyrste gong eg hev ein ingress som ikkje er lik det som står i innlegget! Eg ventar straumande gratulasjonar såvel som sinte kommentarar; fyr laus!)

Eg går inn på Ping. Må få betalt desse tri rekningane. Eg sjekkar eposten og bloggane eg fylgjer med på. Plutseleg er heile dagen gått. Bussen heim er gått. Eg sit oppe til kl.5. Les på ymse. Står opp kl.10, loggar inn på pcen igjen, sit til 16. No er eg svolten. Lengje sidan ekte mat. Eg et med Johan på Fredrikke.

Min gode ven Jarle Fagerheim hev skaffa seg ny blogg. Dette gler meg, sidan Jarle seier veldig mykje fornuftig og skriv godt. (...)